 Ik was nog maar pas toegekomen in Oma's huis, of de buurvrouw kwam aanbellen. Met een schattig zwartwit katje op de arm. Dat verbaasde me niet. Ik had in het toekomen gemerkt dat ze een briefje aan hun deur hadden gehangen. Dat ze een katje gevonden hadden. Buurvrouw had Poeketijn al wel eens aan het raam gezien en ze dacht dat die misschien ontsnapt was. Maar nee, Poeketijn zit veilig thuis. En is trouwens, hoewel ze zelf nogal klein is, toch nog een stuk groter dan dit klein pietewieteke. kan niet meer dan een halfjaar oud zijn, schat ik. Blijkbaar werd het katje gevonden in de tuin van het huis waar de buren tot voor kortwoonden, enkele huizen verder. Maar die mensen hebben een hond die niet van katten houdt. Dus brachten ze het naar buurvrouw. Die hebben zelf een schitterende rosse kater. Maar... rosse is gewoon alleen in huis te zijn en moest niets weten van de kleine indringer. buurvrouw kon dus niets anders doen dan het katje voorlopig buiten in het tuinschuurtje te houden. Niet ideaal, en zeker niet als je geen extra kattenbak hebt. Mijn hart was ondertussen al ferm over het smeltpunt. Dus ik zei tegen buurvrouw, weet je wat, ik zal hem hier binnen bij de rest zetten. Die zijn toch gewoon aan andere katten, dus dat loopt wel los. Het briefje blijft bij de buurvrouw aan de deur hangen. tijdje afwachten, en dan zien we wel verder. Zal morgen eens uitvissen waar je zoal eenvermiste/gevonden kat kan aanmelden. Voorlopig plaats ik het signalement alvast hierboven. Je weet maar nooit. En moest het zijn dat niemand hem komt claimen, tja, dan mag hij wat mij betreft best blijven. Waar er al vier zijn, kan er nog wel een vijfde bij.
|
Volgende pagina