| Oma in het ziekenhuis. Dus de komende tijd waarschijnlijk wat minder tijd voor updates... Wel twee katten bij om voor te zorgen. Oma's katten: Poepoes en Poekie. Maak me er een beetje zorgen over. Ze kunnen niet goed met elkaar opschieten, die twee. En nu oma er niet is vallen ze wel helemaal op elkaars gezelschap terug. Poekie's karaktertje heb ik hier al eens beschreven. Vorige vrijdag is ze gesteriliseerd, maar tot nu toe is er geen verschil in gedrag te merken ;-) Poepoes is een heel oude, zeer bedaarde en wat schuwe kat. Oorspronkelijk een zwerfkat. Of liever verwilderd, want ze was wel aan mensen en zelfs aan honden gewend. Zo heeft oma haar ook leren kennen. Oma gaf in haar buurt eten aan enkele zwerfkatten, waaronder Poepoes. Die ging al snel heel familiair om met haar en haar hond. Uiteindelijk is ze in huis gekomen, Eerst bij een buurvrouw die een van Poepoes' jonkies wou adopteren en er dan maar de mamapoes bij genomen heeft. Later toen die buurvrouw overleed, nam Oma Poepoes over. Ze heeft haar toen wel onmiddellijk laten steriliseren, want Poepoes was nogal vruchtbaar en had al eens een nestje van maar liefst 8 jonkies gehad. En nu is ze, zoals wij altijd zeggen, 'op pensioen'. Ze is helaas erg schuw tegenover andere katten, maar tegenover mensen is het een door en door lief beest. Vooral op Oma gesteld natuurlijk, maar ook ik kan haar wel eens op schoot nemen en aaien. Vanavond vertrouwde ze het niet... Ik ben zo'n uurtje of twee bij Oma thuis tv blijven kijken, en heb haar regelmatig geroepen. Maar pas toen ik bijna wegging, is ze even boven aan de trap komen piepen. Arm ding... Ik weet niet goed wat ik ermee aanmoet. Ik heb al wel eens overwogen om Poekie eens mee te nemen naar mij thuis. Ik denk immers dat dat beestje te weinig contact heeft met andere katten en daardoor niet goed weet hoe ze zich moet gedragen en zo verschrikkelijk wild is. Als ze af en toe eens met mijn jongens zou kunnen spelen zou het misschien beter gaan? Dat zou ik nu wel kunnen uitproberen. Maar dan vind ik het weer zielig voor Poepoes die dan helemaal alleen zit. Want hoewel ze altijd naar Poekie blaast en gromt, blijkt ze haar wel te missen als ze er niet is. Toen Poekie bij de dierenarts was, heeft Poepoes toch de hele tijd naar haar lopen zoeken, zei Oma. Misschien toch maar zo laten voorlopig... Jammer dat ik zelf zo klein woon, anders zouden ze alletwee wel even mogen komen logeren.
|